Służyły temu: przeprowadzone przez wychowawców lekcje dotyczące przeciwdziałania przemocy, warsztaty ze specjalistami na temat asertywności i umiejętności rozwiązywania konfliktów, gazetki profilaktyczne, skrzynka zaufania, bajkoterapia dla najmłodszych, mecz piłki nożnej według zasad fair play, „Kolorowy Tydzień” oraz akcja „Iskierka Przyjaźni”.

w ramach ogólnopolskiej akcji „Tydzień przeciwdziałania przemocy rówieśniczej” w naszej Szkole podjęliśmy działania mające na celu podkreślenie, jak istotne jest poczucie bezpieczeństwa oraz budowanie relacji opartych na wzajemnym szacunku i życzliwości.
Każde dziecko ma prawo dorastać w środowisku wolnym od hejtu i agresji, w atmosferze zrozumienia i dialogu.

Z poważaniem:

Dodatkowo udostępniamy Państwu materiały opracowane przez Ministerstwo Edukacji Narodowej w ramach prowadzonej akcji.

Marzena Haberka – pedagog specjalny

ŚCIEŻKA POMOCY PRZEMOC RÓWIEŚNICZA W SZKOLE – RODZIC
Jeśli wiesz, że Twoje dziecko może doświadczać przemocy rówieśniczej – reaguj.
Poniżej znajdziesz wskazówki i informacje co zrobić, żeby pomóc swojemu dziecku
Co musisz zrobić:

• Porozmawiaj ze swoim dzieckiem — zachowaj spokój, unikaj krytyki i oceniania, okaż wsparcie i zrozumienie.
• Zadbaj o przyjazne, bezpieczne otoczenie rozmowy.
• Podczas rozmowy poproś o opisanie sytuacji w tym zapytaj o konkretne informacje na temat zdarzenia: kto, kiedy, co się stało, jak często.
• Zanotuj istotne szczegóły zdarzenia (datę, miejsce, osoby, które brały czynny i bierny udział, nazwij formę przemocy np. fizyczna, psychiczna, cyberprzemoc).
• Zastosuj parafrazę w celu upewnienia się, że dobrze zrozumiałeś opisane przez dziecko okoliczności zdarzenia, np. „Czy dobrze rozumiem, że…”.
• Używaj wyrażeń: „rozumiem, że jest Ci ciężko”, „dziękuję, że dzielisz się tym ze mną”
  
  Tego nie rób:
• Nie bagatelizuj problemu. Zwróć uwagę, że sytuacja, która w Twojej opinii wygląda na mało istotną, dla Twojego dziecka może stanowić największy problem.
• Nie sugeruj dziecku konfrontacji ze sprawcą/sprawcami.
• Unikaj wyrażeń.: „to tylko kłótnia”, „nie przejmuj się”, „to nie jest ważny problem”, „jak ja byłem/byłam młoda/młody to…”

• Gdy już pierwszą rozmowę masz za sobą, następnym krokiem, który musisz podjąć to skontaktowanie się ze szkołą i przedstawienie sytuacji:
• wychowawcy klasy
• pedagogowi szkolnemu: Bernadetta Baca, gabinet obok sali gimnastycznej
• pedagogowi specjalnemu: Marzena Haberka, gabinet obok sali gimnastycznej
• psychologowi szkolnemu: Izabela Kierepka, gabinet obok sali gimnastycznej
• dyrektorowi szkoły (jeśli sytuacja jest poważna lub występuje brak reakcji ze strony kadry pedagogicznej)

Co należy zrobić – krok po kroku:

• Umów się na spotkanie z ww. osobami (telefonicznie lub mailowo).
• Przedstaw informacje na temat incydentów- koncentrując się na faktach, unikając silnych emocji, starając się zachować spokojny ton wypowiedzi.
• Poproś o podjęcie działań – szkoła ma obowiązek zareagować. Zgodnie z ustawą z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, dyrektor szkoły odpowiada za zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki.

Możesz też zwrócić się o:

• Informację, na temat podjętych przez szkołę działań w celu rozwiązania problemu przemocy rówieśniczej.
• Zapewnienie dodatkowych środków bezpieczeństwa uczniowi/uczennicy i bieżące monitorowanie sytuacji w szkole.
• W razie konieczności ustalenie planu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Monitoruj sytuację!
Pozostań w stałym kontakcie ze szkołą – pozyskaj informacje o efektach podjętych działań.
Dyskretnie obserwuj dziecko — jego zachowanie, samopoczucie, rozmawiaj o relacjach w klasie.
Gdzie możesz poprosić o dodatkowe wsparcie dla dziecka?
W razie konieczności możesz skorzystać z pomocy systemu opieki zdrowotnej:
Zespołów i Ośrodków Środowiskowej Pomocy Psychologicznej i Psychoterapeutycznej dla Dzieci i Młodzieży -I poziom referencyjny.
W przypadku występowania niepokojących objawów związanych z problemami psychicznymi możesz skorzystać ze świadczeń w zakresie Zespołu lub Ośrodka środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży.
Świadczenia przeznaczone są dla dzieci oraz młodzieży do 21 r.ż. kształcącej się w szkołach ponadpodstawowych do ich ukończenia (z zastrzeżeniem, że osoby poniżej 18 r.ż. muszą posiadać zgodę opiekuna prawnego na korzystanie ze świadczeń).
W zespole lub ośrodku możesz skorzystać z następujących świadczeń:
• porada psychologiczna diagnostyczna
• porada psychologiczna
• sesja psychoterapii indywidualnej
• sesja psychoterapii rodzinnej
• sesja psychoterapii grupowej
• sesja wsparcia psychospołecznego
• wizyta, porada domowa lub środowiskowa
• wizyta osoby prowadzącej terapię środowiskową.

Świadczenia realizowane są przez zespół specjalistów: psychologa, psychoterapeutę oraz terapeutę środowiskowego.
Opieka w ramach I poziomu referencyjnego oparta jest przede wszystkim na realizacji świadczeń w środowisku. Z tego powodu zalecany jest wybór placówki jak najbliżej miejsca zamieszkania.
Do świadczeń realizowanych w zakresie I poziomu referencyjnego skierowanie NIE JEST WYMAGANE.

Centrów Zdrowia Psychicznego – II poziom referencyjny.

W przypadku potrzeby uzyskania porady lekarza psychiatry możesz skierować się do:

• Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży – poradnia zdrowia psychicznego – w którym w ramach poradni zdrowia psychicznego dla dzieci, realizowane są świadczenia ambulatoryjne przez lekarzy psychiatrów, psychologów oraz psychoterapeutów;
• Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży –w którym w ramach poradni zdrowia psychicznego dla dzieci i na Oddziale dziennym psychiatrycznym rehabilitacyjnym dla dzieci, realizowane są odpowiednio świadczenia ambulatoryjne i dzienne przez lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów zajęciowych.

Do świadczeń realizowanych w poradni zdrowia psychicznego dla dzieci w zakresie II poziomu referencyjnego skierowanie NIE JEST WYMAGANE.
Bezpośredni link do mapy: www.czp.org.pl/mapa/.

Ośrodków Wysokospecjalistycznej Całodobowej Opieki Psychiatrycznej –  III  poziom referencyjny

W ramach oddziału psychiatrycznego dla dzieci realizowane są świadczenia stacjonarne przez lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów zajęciowych.
Do świadczeń realizowanych w zakresie III poziomu referencyjnego WYMAGANE JEST SKIEROWANIE.
W stanie nagłego zagrożenia życia możesz zgłosić się do Ośrodka III poziomu referencyjnego (szpitala) bez skierowania.
WYKAZ OŚRODKÓW I, II i III POZIOMU REFERENCYJNEGO
https://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/informacje-o-swiadczeniach/ochrony-zdrowia-psychicznego-dzieci-i-mlodziezy/

W sytuacjach nagłych, gdy stan zdrowia dziecka wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej, każdy jest zobowiązany do udzielenia pomocy przedmedycznej w zakresie posiadanych umiejętności oraz do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego[1].  
DODATKOWE WSKAZÓWKI DLA RODZICA:
Zapamiętaj, aby działać w interesie zdrowia fizycznego i psychicznego w tym bezpieczeństwa dziecka.
Wspieraj dziecko w budowaniu asertywności, aby rozwijać jego umiejętności społeczne.
Nie obciążaj dziecka odpowiedzialnością za to, że jest ofiarą sprawcy, osobą doznającą przemocy.
[1]Art. 4 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. z 2021 r.
poz. 2053).
https://www.gov.pl/web/edukacja/tydzien-przeciwdzialania-przemocy-rowiesniczej